1,2,3,4,5,6,.......100

Hoera! 100 blogberichten. Hoera voor al die mensen die mij lieve, leuke en opbeurende berichten stuurden.
Ik werk niet en ben veel thuis. Zo heb ik toch contact met mensen die dezelfde hobby als ik beoefenen. Bedankt daarvoor.

Bij een feestje hoort een cadeautje. Dit is mijn weggevertje.....voor een volger van mijn blog. Zaterdag zal ik van de volgers die een berichtje hebben achtergelaten iemand loten om het boek naar toe te sturen.

Ik ben druk bezig met het afmaken van wat projecten. Van de week had ik al het dekentje voor mijn eerste kleinkind afgemaakt. Vandaag kwam daar een boxkleed bij. Je weet wel; dat moet dan nog omgezoomd worden en ligt al een tijdje te wachten. Even doorzetten dus. Ik heb het eenvoudig gehouden, want de inrichting van deze jonge mensen is ook vrij strak en in de mode kleuren wit en latte machiata (tja een beetje taupe achtig) . En dit is het jonge stel dat nu een kleintje verwacht.....zou dat wel goed komen ;))

Tatatatata dit is ie dan, bewondert door Tijger.

fijne dag allemaal Merel

even een datje

Kijk, soms is er een ditje en nu weer even een datje. De weken vliegen voorbij en onze schoondochter is nu al weer 6 maanden zwanger. Ik kan het dus niet laten om wat dingetjes voor die a.s. kleine te maken. Zo ook dit "dekentje" . Ik heb de vierkantjes die ik al eerder liet zien nu aan elkaar gehaakt en het geheel gevoerd met badstof. Zo is het multifunctioneel. Lekker omslaan na het badderen of als zomerdekentje in de kinderwagen of lekker over de baby heen als ze in slaap valt in de box.

Het schaatsen is nu weer even voorbij, maar het is nog steeds winter. Ondanks dat de neusjes van de bolbloemen al boven de grond staan zal het nog wel een poosje duren voor ze verder groeien. Dat is jammer, want meestal geven ze dan niet zulke mooie grote bloemen omdat de kracht al is verspeelt in die eerste groeispurt.
Iedergeval in de eerste twee maanden van het jaar blijft het dus blauw op mijn blog.
Oh jee, dit is het 99ste blogje. Volgende bericht dus een weggevertje!

Wintergroetjes uit Tolbert

wat een knapperd!

Kijk mijn schoondochter Saskia een mooie dingen maken voor al die babietjes die bij haar collega's en vrienden geboren worden! Ze heeft sinds kort een borduurmachine. Dat is natuurlijk ontzettend leuk om lakentjes, handdoeken, speeldoekjes en kleertjes mee te versieren.

Wat een creatieve meid!

Nog twee berichtjes en dan ben ik bij de 100. Ik beloof jullie alvast een give away, dus hou mijn blog in de gaten.

 Groetjes Merel

Een naaidoos vol haakpennen

Uit de nalatenschap van mijn schoonmoeder kreeg ik een ouderwetse naaidoos gemaakt door haar man.

Hij was timmerman en kon maken wat hij zag. Dit was niet zijn mooiste werkstuk, maar wel veel gebruikt. Voor zijn kinderen en kleinkinderen heeft hij tafels, stoelen, kasten, commodes en een stapelbad gemaakt. Aan de ene kant is het prachtig wat er achtergelaten is en aan de andere kant bindt het je ook. Als je eens wilt veranderen van inrichting houden de handgemaakte tafels en kasten je met onzichtbare handen vast. Als je het eenmaal wegdoet zul je nooit meer een zelfde handgemaakt kastje terug kunnen kopen. Je weet niet wat er mee gebeurt en het is onverteerbaar om het weg te brengen naar het kringloopcentrum waar het als anoniem meubel de wereld verder in gaat.
In deze tijd van ecomomische crisis en de opkomst van hergebruik van goederen, prijzen wij ons gelukkig met het vakmanschap van mijn schoonvader. Dan maar wat wisselen met de accesoires en de kleuren van de muren.
Afijn een naaidoos vol haakpennen dus. Dik en dun. Wat een rijkdom. Ik heb trouwens net de laaste vierkant van het dekentje gehaakt en hier is de beloofde foto!

echt jaren 60 vinden jullie niet? En hiermee is dan eindelijk de voorraad breikatoen die ik nog steeds had vanaf dat de kinderen klein waren zo miniem geworden dat ik het restje misschien kan weggooien.

Dag allemaal. Tot de volgende keer. Merel

Hoezo ijs???

Langzaam begint de gewone wereld weer tot me door te dringen. Het vriest....mensen schaatsen...de mezenbolletjes moeten opgehangen worden. De winterwereld is mooi en ongetwijfeld spelen er achter vele voordeuren verdrietige dingen en vreugdevolle dingen af. Dat is leven. Het hoort er allemaal bij. In deze periode van rouw hebben alledaagse dingen even wat minder betekenis en staat alles in het teken van regelen en opruimen van de nalatenschap. Het komt mooi samen met de stilstand van de activiteiten in de winter. We kunnen vanuit stilstand weer een nieuw begin aangaan. Ik heb wel wat gedachtenloos Granny's vierkantjes zitten haken. Dat wordt al een leuk dekentje. Een nieuw begin, een eerste kleinkind....Omdat ik m'n fototoestel weer in het huis van mijn schoonmoeder heb laten liggen kan ik jullie dat nog niet laten zien. Morgen misschien.
Maar met de hoop gevestigd op een elfstedentocht wil ik jullie dit leuke plaatje niet onthouden.
Weten jullie trouwens waar die Nederlandsche schaatskoorts vandaan komt?
In vroeger eeuwen toen Nederland nog niet vol asvalt lag en er nog veel meer eilandjes waren en er veel meer water was als nu. Waarin het gebied van de Friezen  in de tijd van de Romeinen eigenlijk een groot deltagebied was. Toen werden de ijsvlaktes gezien als mogelijkheid om afstanden af te leggen, om handel te drijven met handelsplaatsen in verdere streken of  familie te bezoeken die aan de overkant van het water woonden. De eerste schaatsen werden gemaakt van botten die ondergebonden werden. Zodra er dus ijs was werd dat aangegrepen om afstanden af te leggen. Zeg maar dat het de Friezen in de genen zit.

EVEN STIL.....OM DAARNA WEER HET NIEUWE JAAR, HET VOORJAAR TE OMARMEN

MEREL

Afscheid

Rest ons dinsdag 15 januari de verdrietige taak als familie en vrienden afscheid te nemen van Jenny Berndes.
Mijn lieve schoonmoeder. Zij heeft rustig dit leven losgelaten en nu is het aan ons haar in ons hart te bewaren.

Jenny is 89 jaar geworden

Even op de plaats rust

Lieve allemaal,
Na die prachtige kerstdagen een mindere nieuwjaarsnacht. Mijn schoonmoeder heeft een hersenbloeding gehad. Nu twee operaties verder en veel onzekerheid over herstel zijn we helemaal daar mee bezig. Er moet van alles gedaan en geregeld worden.
Dat betekent voor het blog  en de handwerkactiviteiten even op de plaats rust.
Jullie zien me wel weer verschijnen.
Merel