Gelukkig, komt het toch nog goed.

Even dacht ik dat het niet meer wilde, maar dank zij jullie aanmoedigingen heb ik de blomkes weer ter hand genomen en het probleem opgelost. Evenals het feit dat ik niet de goeie afmeting vulvlies had. De stukken heb ik met een overhandse steek aan elkaar gezet.

Vervolgens heb ik de drie lagen aan elkaar geregen. Ik had graag de lattenmethode willen uitproberen, maar die waren weer niet lang genoeg. (moet nog eens even naar de doe het zelf) Dus volgens oud quiltersgebruik kruipend over de vloer de boel aan elkaar spelden. En toen wel met de quilt op de tafel geregen hoor, want deze quilt was gelukkig niet zoooo groot.
Dan kan het grote quiltwerk eindelijk beginnen. Daar moet ik eerst nog even over nadenken. een idee is om er cirkels in te verwerken omdat het een trouwquilt is. Hebben jullie nog andere ideeen?

En een ander project dat ik nog af wil maken is een tafelkleedje voor de kamer. Dat is een hoop werk hè Klaske! Al die zeshoekjes aan elkaar naaien.
Gewoon stug doorgaan en iedere dag een paar steekjes doen. Dan zal het vast mooi worden.

Dag allemaal! Fijn weekend

Merel

Dat is nou niet leuk!

Denk je dat je het in elkaar kunt gaat zetten, blijken de randen te klein te zijn. Erg jammer en ik realiseer me dat dat komt omdat ik de middenblokken iets groter heb gemaakt. Tja dan moest ik de rest ook aanpassen en dat heb ik niet gedaan. Zo leer je weer van iedere fout. Vervolgens blijft het natuurlijk weer liggen omdat ik er dan geen zin in heb. Dan moet ik er kleine stukjes tussen gaan zetten en daar wordt het niet mooier op. Wat een hoop werk nog........... Het is niet het doel....maar de weg ernaartoe.....jaja ik weet het.

En we hadden ook andere dingen te doen. Ons nieuw gebouwde atelier nadert z'n voltooing en dan kom ik om de hoek kijken. Inrichten vind ik leuk. Ons atelier gaat in eerste instantie gebruikt worden voor meditatietraining die mijn partner Kees gaat geven. Zaak dus dat de inrichting ook rustig oogt.

Maar zoals jullie zien aan de tafel en de schildersezel zien, ga ik hier ook werken.  En van het weekend gaan we nog zo'n opvouwtafel kopen bij Ikea en dan kunnen we een hele grote tafel maken waar je zeker met een groep van 4 tot 8 mensen omheen kunt zitten, afhankelijk van wat we doen. Het is de bedoeling dat hier kunstzinnig gewerkt gaat worden met groepen en/of individueel. Als kunstzinnig dynamisch coach (KDC) kan ik mensen vraaggericht begeleiden. Eigenlijk wil dat zeggen dat als iemand een item/vraag heeft die telkens maar terug komt en/of stoort in het dagelijks leven ik hulp kan bieden door kunstzinnig dynamisch coachen. Dat is gebruik maken van diverse middelen zoals gesprek,boetseren,
lichaamswerk, stem, schilderen,  tekenen, muziek en combinaties daarvan. Zo  kan een manier gevonden worden om door bewustwording te helen of anders te leren omgaan met vraagstukken waarmee je stoeit.

Zo heb ik dus de vierkante meditatiematten gemaakt en kussens voor op de stoelen. En gisteren heb ik nog een hoes gemaakt voor over het rijdende karretje met mijn schilderspullen.

zo komt er geen stof in mijn schilderspullen en oogt het wat rustiger.

Herfst

Op een grote paddestoel, rood met witte stippen.......

Eerst probeerde ik nog te ontkennen dat het herfst is, maar nu kan ik er niet meer omheen. Harde wind, regen die tegen de ramen slaat en overal pompoenen in voortuinen.
De houtkachel brand nu rustig. Het hout wat vorig jaar als twee grote esdoorns in onze voortuin stond verwarmd nu de huiskamer. De poes en de hond liggen allebei in die warmte te snurken. Ik snap niet dat ze het niet veels te heet krijgen 30 cm. bij de kachel vandaan. Ach, dat voelen ze zelf het beste.
Tijd om de huiskamer weer gezellig te maken met herfstspulletjes. Dat heeft voor mij te maken met de overgang van buiten naar binnen. Cocoonen noemde ze dat een paar jaar geleden. Je krult je op zoals de poes dat naast de kachel doet en als je niet naar buiten hoeft doe je het niet. Behalve voor je werk, je boodschappen, de hond etc. etc. Het betekent dus eigenlijk dat je niet naar het buitenzwembad gaat en niet voor je lol door de stad gaat lopen?

Dit is dus ook één van mijn ditjes en datjes: viltdingetjes maken. Kastanjes, spinnen en rode appeltjes....echt herfst. Toen ik op de lagere school zat leerden we het gedicht van de spin Sebastiaan het is niet goed met hem gegaan van A.M.G. Smidt. Ik vond dat zo'n geweldig gedicht, maar ook heel zielig omdat ie op het laatst opgeveegd werd, terwijl ie net zo'n lekker plekje binnen had gevonden. Ik mocht dat opzeggen voor de klas en kreeg daar een 8 voor. Apetrots was ik!

Nou een fijne dag allemaal en kruip maar lekker bij de kachel want het is koud.
Daaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaag Merel

STASHING

Afgelopen zaterdag was ik in Zwijndrecht. Natuurlijk heb ik Aztec rose bezocht. Daar had ik mijn boek "In the meadow" van Blackbird design besteld via internet. Nu moest ik eenvoudigweg eens even gaan kijken wat voor stoffen ze daar bij hadden. Zo kwam ik er achter dat Blackbird design veelal Moda stoffen gebruikt. Het was weer een snoepwinkel, een lust voor het oog. Natuurlijk heb ik me ingehouden,(zoals iedere quiltster probeert te doen)  maar..... ik ben niet zonder buit naar huis gegaan.

De winkel is volgens mij van een Amerikaanse mevrouw, die allerhartelijks was overigens! Was het haar man die binnenkwam en Kees en mij onmiddelijk aan de koffie wilde zetten. Heel erg hartelijk. De prijzen waren nice, dus beslist de moeite waard om weer eens terug te komen.
Toen ik vertelde dat ik stoffen aan het sparen was voor de nieuwe quilt was haar reactie: "Ah, that noemen ze stashing" Voor zover ik weet betekent dat stouwen, stapelen, ophopen en als ik in mijn stoffenkast kijk kan ik het daar wel mee eens zijn. :)) Het aanzicht van die kast maakt me zo blij. Al die dingen die ik daar mee kan maken. Heerlijk.

Jullie quiltdomein ziet er vast nooit zo uit??!!
En dan op een dag sla ik weer aan het opruimen. Dat geeft ook weer ruimte in je hoofd als alles weer netjes is.

Jugendstiel borduren

Wat een geluk dat ik dit heb mogen kopieren

Korte tijd geleden heb ik kennis gemaakt met buurvrouw Riet. We delen van alles over onze creatieve bezigheden. En omdat ik sinds kort met de merklap bezig ben van mijn moeder hadden we het over borduren. Ze liet mij een schoenendoos vol DMC garen zien. Gekocht in het kringloopcentrum voor een prikkie. En erboven op lag een patronen boekje van DMC. Ik kon er geen datum op ontdekken, maar de patronen waren Jugendstiel. En het boekje was al vol gele vlekken, dus ik neem aan dat het uit die tijd stamt, of misschien wat later. Ik ben een groot liefhebber van Jugendstiel en prees het boekje met alle overtreffende trapwoorden die ik ken. Ik was verrukt. "Nou dat kopieer je het toch", zei Riet. Even later liep ik met mijn grote schat de deur uit en heb alles kleuren gekopieerd. Wat kan een mens toch ongelooflijk gelukkig zijn!
Ik laat jullie meegenieten van een kleine selectie. Het is al zo oud dat er geen auteursrechten meer opzitten denk ik ;). En als er mensen zijn die deze patronen weer gaan gebruiken, zal ik er alleen maar blij mee zijn, want het maakt de wereld weer een stukje mooier.

Zo ziet de voorkant van het boekje eruit. Zien jullie die niervormige patronen. Kenmerkend voor de Jugendstiel tijd. De inspiratie voor de patronen kwam veelal uit de natuur.

Ook op muren werden "overall" patronen gebruikt in behangpapier. Patronen die zich alsmaar herhalen. Als quiltsters weten we natuurlijk wat dat is?! Als zo'n prachtige quilt helemaal met herhalend patroon wordt doorgepit.

Die patronen werden ook gebruikt voor kussenovertrekken of stoelhoezen.

Eerst ga ik de merklap afmaken, maar ik sluit niet uit een patroontje uit het boek te kiezen dat ik er dan ook in verwerk.

VEEL PLEZIER VANDAAG!



Een mooie dag

Er was eens een dag....er was eens een hele mooie dag. Langzaam glijdt de zomer over in de herfst, maar de zon doet enorm haar best om nog wat warmte af te geven. Op zoek naar rust en wat inspiratie stappen we zondagmorgen met de hond Jeska in de auto.
We hebben een uitstapje gepland naar Friesland. De mooie wijdte waar de zon en wind vrij spel hebben. Fototoestel mee, want je weet maar nooit. Een verdwaald zeiltje boven het groene gras, Koeien als vlekken in de wei en ook zulke onverwachte dingen als allemaal gekleurde touwen die hangen te wachten op een tweede leven. Bij ieder mooi vergezicht stoppen met de auto, uitstappen, foto's maken. Nou dan zijn we om half twee ook wel toe een een lunch, maar voor we iets gevonden waren we al in Dokkem.
Gezellig, wat een mooi stadje.

Na een lekkere pot thee zijn we daar eens rond gaan lopen. Ja jullie lezen het goed. Ik ging lopen!!!!! en o zo lang. Ik ben enorm opgevrolijkt door de vrijheid die ik weer heb verworven door het lopen. Je weet pas wat je mist als je iets mist.

Iedergeval We hebben allerlei mooie details gezien. Wat fijn toch dat er mensen zijn die ons erfgoed onderhouden, zodat wij er met z'n allen naar kunnen kijken.

Kijk nou toch eens wat hier weer in elkaar gehaakt is. Is het niet wonderschoon romantisch?!

En deze huiseigenaar had waarschijnlijk een hele leuke gouden handdruk gekregen. Misschien een van die directeuren van de woningbouwverenigingen ;))

En de zon stond al laag en de schaduwen werden langer.....tijd op huis aan te gaan. Van alle mooie indrukken waren we ook wel moe.
Het was een mooie dag....een hele mooie dag.